Vacaturetaal als fritessaus van recruitment
Ik heb er echt een hekel aan. Je stapt een snackbar binnen, bestelt vol verwachting een frietje mét mayonaise… en dan krijg je fritessaus. Dat zoete, waterige spul dat net zo ver van mayonaise afstaat als slasaus van een echte dressing. Het is niet dat ik het niet kan eten, maar ik wil gewoon krijgen wat ik vraag. En als ik mayo zeg, bedoel ik mayo. Geen quizvraag, geen interpretatie.
Het rare is: op de arbeidsmarkt gaat het precies zo. Je leest een vacaturetekst, en je proeft de woorden in je hoofd. Vrijheid. Een gezellig team. Ruimte om te groeien. Je ziet het helemaal voor je. Tot je begint… en ineens zit je met een bak fritessaus waar je niet om hebt gevraagd.
De 3 grote fritessaus-beloftes
In vacatureteksten kom je ze keer op keer tegen. Beloften die op papier net zo romig klinken als mayonaise, maar in de praktijk de dunne, zoete nasmaak van fritessaus hebben.
1. ‘Veel vrijheid en eigen verantwoordelijkheid’
Klinkt als: jij mag je werk op jouw manier doen. In de praktijk: alles mag, zolang je het precies doet zoals we het altijd al doen. Alsof je zelf je saus mag kiezen, maar er toch standaard fritessaus op gaat. En nee, ruilen is dan geen optie.
2. ‘Een hecht en gezellig team’
Je verwacht grapjes bij de koffieautomaat en vrijdagmiddagborrels. Maar soms luncht iedereen achter z’n scherm en is het team vooral hecht met z’n to-do-lijst. Vergelijk het met een bak friet waar wel saus op zit, maar die al zo lang staat dat de patat slap is geworden. Technisch eetbaar, maar niemand wordt er blij van.
3. ‘Ruimte voor persoonlijke ontwikkeling’
Dat wordt meestal één online cursus per jaar. Overdag geen tijd, dus graag in je eigen tijd. Net als een menukaart waarop “extra saus” staat, maar waarbij je het zelf moet opscheppen én betalen. En dan achteraf horen dat het eigenlijk gewoon dezelfde fritessaus was.
Waarom het vaak misgaat
Het is meestal geen kwade wil. Werkgevers bedoelen het goed, net zoals die snackbar-medewerker die denkt dat iedereen fritessaus prima vindt. Maar woorden als ‘vrijheid’ en ‘ontwikkeling’ smaken voor iedereen anders. In de haast om mensen te werven, wordt zelden gecheckt of de belofte wel klopt met de werkelijkheid. Resultaat: kandidaten die dachten mayonaise te krijgen, maar zich halverwege hun friet afvragen of ze nog zin hebben om door te eten. Spoiler: meestal niet.
Eerlijk opschrijven is beter opscheppen
De oplossing is simpel: serveer wat je hebt. Heb je strakke procedures? Zeg dat. Is het team professioneel, maar niet superknuffelig? Noem het zo. Er is niks mis met fritessaus, zolang je niet doet alsof het mayonaise is.
Laat mensen die het werk doen vertellen hoe hun baan écht is. Vraag wat er leuk is, maar ook wat tegenvalt. Dat maakt je verhaal geloofwaardig. En geloof me: de juiste kandidaat kiest liever bewust voor fritessaus, dan dat hij achteraf teleurgesteld de patat in de prullenbak schuift. Want zo’n bak patat gooi je maar één keer weg, daarna zoek je gewoon een andere snackbar.
Laat kandidaten proeven wat er op het menu staat
Kandidaten hoeven geen perfect plaatje. Ze willen gewoon weten waar ze aan beginnen. Net als ik in de snackbar: zeg wat er overheen gaat, en de kans is groot dat ze met smaak blijven eten. Zelfs als het fritessaus is in plaats van mayonaise.
En mijn advies aan werkgevers?
Beloof geen mayonaise als je fritessaus schenkt. Dat scheelt teleurstellingen, weggegooide patat en een heleboel zure gezichten.
Teveel theorie om te onthouden en toe te passen? Te weinig tijd? Of ben je het gewoon zat om zelf je teksten te schrijven? Onze schrijvers buigen zich met plezier over jouw tekstvraag.
Tips in je inbox
Af en toe een e-mail ontvangen met tips? Meld je dan aan. Afmelden kan altijd (als je dat echt wil).
Vacaturetaal als fritessaus van recruitment
Ik heb er echt een hekel aan. Je stapt een snackbar binnen, bestelt vol verwachting een frietje mét mayonaise… en dan krijg je fritessaus. Dat zoete, waterige spul dat net zo ver van mayonaise afstaat als slasaus van een echte dressing. Het is niet dat ik het niet kan eten, maar ik wil gewoon krijgen wat ik vraag. En als ik mayo zeg, bedoel ik mayo. Geen quizvraag, geen interpretatie.
Het rare is: op de arbeidsmarkt gaat het precies zo. Je leest een vacaturetekst, en je proeft de woorden in je hoofd. Vrijheid. Een gezellig team. Ruimte om te groeien. Je ziet het helemaal voor je. Tot je begint… en ineens zit je met een bak fritessaus waar je niet om hebt gevraagd.
De 3 grote fritessaus-beloftes
In vacatureteksten kom je ze keer op keer tegen. Beloften die op papier net zo romig klinken als mayonaise, maar in de praktijk de dunne, zoete nasmaak van fritessaus hebben.
1. ‘Veel vrijheid en eigen verantwoordelijkheid’
Klinkt als: jij mag je werk op jouw manier doen. In de praktijk: alles mag, zolang je het precies doet zoals we het altijd al doen. Alsof je zelf je saus mag kiezen, maar er toch standaard fritessaus op gaat. En nee, ruilen is dan geen optie.
2. ‘Een hecht en gezellig team’
Je verwacht grapjes bij de koffieautomaat en vrijdagmiddagborrels. Maar soms luncht iedereen achter z’n scherm en is het team vooral hecht met z’n to-do-lijst. Vergelijk het met een bak friet waar wel saus op zit, maar die al zo lang staat dat de patat slap is geworden. Technisch eetbaar, maar niemand wordt er blij van.
3. ‘Ruimte voor persoonlijke ontwikkeling’
Dat wordt meestal één online cursus per jaar. Overdag geen tijd, dus graag in je eigen tijd. Net als een menukaart waarop “extra saus” staat, maar waarbij je het zelf moet opscheppen én betalen. En dan achteraf horen dat het eigenlijk gewoon dezelfde fritessaus was.
Waarom het vaak misgaat
Het is meestal geen kwade wil. Werkgevers bedoelen het goed, net zoals die snackbar-medewerker die denkt dat iedereen fritessaus prima vindt. Maar woorden als ‘vrijheid’ en ‘ontwikkeling’ smaken voor iedereen anders. In de haast om mensen te werven, wordt zelden gecheckt of de belofte wel klopt met de werkelijkheid. Resultaat: kandidaten die dachten mayonaise te krijgen, maar zich halverwege hun friet afvragen of ze nog zin hebben om door te eten. Spoiler: meestal niet.
Eerlijk opschrijven is beter opscheppen
De oplossing is simpel: serveer wat je hebt. Heb je strakke procedures? Zeg dat. Is het team professioneel, maar niet superknuffelig? Noem het zo. Er is niks mis met fritessaus, zolang je niet doet alsof het mayonaise is.
Laat mensen die het werk doen vertellen hoe hun baan écht is. Vraag wat er leuk is, maar ook wat tegenvalt. Dat maakt je verhaal geloofwaardig. En geloof me: de juiste kandidaat kiest liever bewust voor fritessaus, dan dat hij achteraf teleurgesteld de patat in de prullenbak schuift. Want zo’n bak patat gooi je maar één keer weg, daarna zoek je gewoon een andere snackbar.
Laat kandidaten proeven wat er op het menu staat
Kandidaten hoeven geen perfect plaatje. Ze willen gewoon weten waar ze aan beginnen. Net als ik in de snackbar: zeg wat er overheen gaat, en de kans is groot dat ze met smaak blijven eten. Zelfs als het fritessaus is in plaats van mayonaise.
En mijn advies aan werkgevers?
Beloof geen mayonaise als je fritessaus schenkt. Dat scheelt teleurstellingen, weggegooide patat en een heleboel zure gezichten.
Teveel theorie om te onthouden en toe te passen? Te weinig tijd? Of ben je het gewoon zat om zelf je teksten te schrijven? Onze schrijvers buigen zich met plezier over jouw tekstvraag.
Tips in je inbox
Af en toe een e-mail ontvangen met tips? Meld je dan aan. Afmelden kan altijd (als je dat echt wil).